CENTRUM KULTURY KARMELITAŃSKIEJ – KID

CENTRUM KULTURY KARMELITAŃSKIEJ w ramach Karmelitańskiego Instytutu Duchowości, ma tworzyć przestrzeń do upowszechniania i promocji duchowości karmelitańskiej poprzez sesje formacyjne, wykłady, konferencje, koncerty, wernisaże, promocje publikacji książkowych oraz filmów.

Dynamiczne zmiany w otaczającej nas rzeczywistości dotykają również funkcjonującego dotychczas modelu kultury, czyli wyrosłej w procesie rozwoju historycznego wspólnotowej formy wyrazu wyników poznania i wartości, które kształtują życie określonej wspólnoty.

Zachodzące procesy przemian wymagają by moc inspiracyjna duchowości chrześcijańskiej a w jej obrębie wyjątkowość relacji z Bogiem stanowiąca fundament duchowości karmelitańskiej odcisnęły znaczące piętno w kształtowaniu kultury czasów współczesnych.

Poszukiwania Boga

Chrześcijaństwo wniosło do kultury fundamentalny aspekt poszukiwania Boga. Od początku bowiem, religia chrześcijańska zwraca się ku poszukiwaniu prawdy i relacji z jedynym Bogiem.

WIARA I KULTURA

Od początku wspólnocie Kościoła towarzyszyła świadomość kultury. Już u samych początków istnienia chrześcijaństwa było ono rozeznaniem, współpracą lub konfrontacją z kulturą.

Zarówno przeszłość, jak i współczesność potwierdza prawdę, iż wiara i kultura są rzeczywistościami różnymi co do natury i charakteru, to jednak współistnieją ze sobą, wzajemnie się przenikają i nawzajem sobie służą.

W sposób jednoznaczny formułuje te prawdę Sobór Watykański II w Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes” gdzie w punkcie 58 czytamy: „Pomiędzy orędziem zbawienia a kulturą ludzką istnieją wielorakie powiązania. Bóg bowiem, objawiając się ludowi swemu aż do pełnego okazania się w Synu Wcielonym, przemawiał stosownie do stanu kultury właściwego różnym epokom.

Podobnie i Kościół, żyjąc w ciągu wieków w różnych warunkach, posłużył się dorobkiem różnych kultur, ażeby Chrystusowe orędzie zbawcze rozpowszechniać swym przepowiadaniem wśród wszystkich narodów oraz wyjaśniać je, badać, głębiej zrozumieć oraz lepiej wyrazić w odprawianiu liturgii i w życiu wielopostaciowej społeczności wiernych”.

Mimo zatem zachodzących oczywistych różnic między wiarą a kulturą zachodzi to, co określić można procesem wzajemnego „dawania” oraz „przyjmowania”.

Jakże wielu ludzi w ciągu historii świata pozostawiało sprawy drugorzędne, koncentrując się na tym, co naprawdę istotne. Ich życie polegało na rozpoznawaniu znaków zostawionych przez Boga na tym świecie. Nie chodzili, jednakże po omacku. Mieli Słowo Boga, objawione i spisane, które było ich drogowskazem. Odtąd poszukiwanie Boga związało się nierozerwalnie z kulturą słowa.

Umysł, który bada teksty nie zamyka się na przyszłość, niejako przekracza siebie i odkrywa nową rzeczywistość, stawia pytania, na które szuka odpowiedzi.

Czy zatem człowiek jest w stanie w sposób naturalny poznać Boga? Odpowiedzi na to pytanie udziela święty Paweł w Liście do Rzymian, mieszkańców ówczesnej metropolii, kolebki kultury.

Dla ówczesnych ludzi liczą się tylko przyjemność, zaspokojenie żądz i chwila obecna.

Łatwo można zauważyć podobieństwo do życia mieszkańców krajów rozwiniętych współczesnego świata.

Ówczesnemu, jakże zepsutemu społeczeństwu Apostoł daje przedziwną odpowiedź. Stwierdza, że to społeczeństwo doskonale zna Boga:

„To bowiem, co o Bogu można poznać, jawne jest wśród nich” (Rz 1, 19).

I przedstawia taki oto dowód:

„Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego potęga i bóstwo – stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła” (Rz 1, 20). Dlatego Ci, którzy tego nie dostrzegają „nie są bez winy” (Rz 1, 21).

Odrzucają prawdę, bo nie chcą wymagań, które im stawia, „przez nieprawość nakładają pęta prawdzie” (Rz 1, 18).

Upadek moralny społeczeństwa jest zatem konsekwencją odrzucenia prawdy. To, co jest przeciw naturze, staje się normą; człowiek, który żyje przeciw prawdzie, żyje także przeciw naturze.

Twórczość i kreatywność człowieka, która przecież stanowi podstawę dla kultury, przestaje wówczas być ukierunkowana na dobro. Rozpadają się więzi rodzinne a człowiek zamiast tworzyć cywilizację pokoju, coraz częściej buduje cywilizację śmierci.

Dlatego też wyzwaniem czasów współczesnych staje się konieczność odkrycia poniekąd na nowo potęgi inspirującego piękna duchowości chrześcijańskiej co Centrum Duchowości Karmelitańskiej przy Karmelitańskim Instytucie Duchowości stara się czynić ukazując głębię i unice delectabat duchowości karmelitańskiej.

kolejne wydarzenia wkrótce…

ARCHIWUM KID

20.06.2021 – Niedziela – godz. 18:00 (link do nagrania spotkania)

Centrum Kultury Karmelitańskiej – KID

oraz Centrum Kultury Duchowej – “Communio Crucis”

zapraszają na premierę filmu dokumentalnego –

“Góry zakwitły sadami”

Film przybliża postać społecznika, wielkiego patrioty 
i oficera Armii Krajowej inż. Józefa Marka. 
Spotkanie poprzedzi Msza św., 
która będzie odprawiona o godz. 17:00 w kaplicy Instytutu.